Son bir-iki yıldır internette nereye baksak benzer bir iddiayla karşılaşıyoruz: “Kişisel bloglar artık bitti; devir Substack, beehiiv ve e-bülten devri!” Yıllarca severek takip ettiğimiz yazarların birer birer kendi bağımsız web sitelerini kapatıp bir bülten platformuna taşındığına, sosyal medyada herkesin “Bültenime abone olun” çağrıları paylaştığına şahit olduk. Hatta bir dönem bende bile o tanıdık tereddüt belirdi:…
Geçen akşam kitaplığın karşısına geçip raflardaki eski kitaplara, bir kenarda duran CD kutularına ve sararmış defterlere baktım. Sonra dönüp masanın üzerindeki bilgisayarıma ve telefonuma baktım. Garip bir tezat çarptı yüzüme: Tarihin hiçbir döneminde bu kadar çok şeye erişebilen bir nesil olmamıştı; ama aynı zamanda tarihin hiçbir döneminde bu kadar az şeye gerçekten sahip olan bir…
Bir WordPress sitesi kurarken ya da mevcut sitenizin performansını artırmaya çalışırken verilen en kritik kararlardan biri sunucu mimarisidir. Tema optimizasyonu, görsel sıkıştırma veya harici CDN entegrasyonları ne kadar iyi yapılırsa yapılsın; temel sunucu yanıt süresi (TTFB – Time to First Byte) zayıfsa, Google Core Web Vitals metriklerinde yeşil skora ulaşmak oldukça zordur. WordPress ekosisteminde geleneksel…
Bazen yazarsın, saatler geçer, sen fark etmezsin. Cümleler kendiliğinden gelir. Sonra bir bildirim sesi duyarsın. O an her şey dağılır. Az önce nerede olduğunu bulamazsın. O kaybolan şeyin adı akış. Ve onu kaybetmek, yeniden bulmaktan çok daha kolay.
1960’larda New York’ta bir sanat isyanı başladı. Eleştirmenler isim aradı: ABC sanatı, soğuk sanat, dizisel sanat. Sonunda tutunan isim Minimalizm oldu.
Boş bir Word belgesi, beyaz bir ekran ve ekranın sol üst köşesinde ritmik bir şekilde yanıp sönen o acımasız imleç.. Çoğu yazar, blog yazarı, öğrenci veya içerik üreticisi için bu manzara, dünyanın en korkutucu manzaralarından biridir.
Sen şu an bu satırları okurken, ben muhtemelen başka bir şeyler yazıyorum. Ya da hiçbir şey yazmıyorum, sadece ekrana bakıyorum, kafamda yarım kalmış bir cümle dönüp duruyor.
Saatler harcadın. Araştırdın, yazdın, düzelttin, yayımladın. Sonra beklemeye başladın. Bir gün geçti. İki gün. Admin paneline baktın, insanlar okumuş. Ama yorum bölümü bomboş. Bu his tanıdık geliyorsa, yalnız değilsin. Türkçe blogların büyük çoğunluğu bugün aynı sorunla boğuşuyor: Okuyucu var, yorum yok.