Ocak 2023’te yirmi yıllık Microsoft Windows alışkanlığımı bir kenara bırakıp bilgisayarıma yerli GNU/Linux dağıtımı PARDUS kurduğumda, çevremdeki pek çok kişinin ilk tepkisi aynıydı: İki hafta sonra sıkılıp tekrar Windows’a dönersin. Dönmedim. Üstelik o ilk heyecanla yazdığım PARDUS’a Geçiş Yaptım! yazısının üzerinden neredeyse dört koca yıl geçti. Bu süre zarfında yüzlerce blog yazısı yazdım, binlerce sayfa…
Geçen akşam kitaplığın karşısına geçip raflardaki eski kitaplara, bir kenarda duran CD kutularına ve sararmış defterlere baktım. Sonra dönüp masanın üzerindeki bilgisayarıma ve telefonuma baktım. Garip bir tezat çarptı yüzüme: Tarihin hiçbir döneminde bu kadar çok şeye erişebilen bir nesil olmamıştı; ama aynı zamanda tarihin hiçbir döneminde bu kadar az şeye gerçekten sahip olan bir…
Geçtiğimiz günlerde, Evren Soyuçok’un Blog Yazarlığında 20 Yılı Doldurdum” başlıklı yazısını okudum. Kısa değildi, ama hiç bitmesin istedim. Çünkü orada sadece bir blog yazarının yıl dönümü kutlaması yoktu; orada bir ömrün sessizce akan günlerine, yazıya tutulmuş bir aynaya bakışı vardı. Ve o ayna ister istemez beni de içine çekti. Kendi yıllarıma, kendi yazılarıma, kendi suskunluklarıma.
Selam dostum, bu dijital mektubu serin bir Ankara akşamında yazıyorum. Mektubu Sana, pulu yapıştırılmış, damgası basılmış bir zarfın içerisinde göndermek isterdim. Zira elle yazılmış bir mektubun yerini hiçbir içerik doldurmuyor/dolduramayacak.
Selam blogculuk dünyasının güzel insanları! Ben A.., bu küçük sitenin editörü, daha doğrusu yazanı, çizeri, her şeyi. Bugün, arefe gününün sabahında, içimden sizinle şöyle samimi samimi, dost sohbeti gibi bir şeyler paylaşmak geldi.
2001 yılında ilk bilgisayarıma kavuştuğum günden beri ekranımda hep Microsoft Windows logosu vardı. Yıllar içinde birkaç kez Linux dünyasına adım atmayı düşündüm, kurulum rehberlerini okudum ama alışkanlıkların konfor alanı ağır bastı ve her seferinde erteledim. Nihayetinde hem maddi hem de felsefi sebeplerle bu ertelemelere bir son verdim ve PARDUS‘a geçiş yaptım!